26. artıq atamla birlikdə 5-ci ildir ki işlə əlaqədar, gedib-gəldiyim ölkə. və bundan sonra getməyəcəyim üçün də sevinirəm. ilk dəfə 2012-də ayaq basanda hava limanında bütün kişilərin əmişdiyini görəndə elə iyrənmişdim oradakı cəmiyyətdən. get-gedə korlanırlar, saqqalı dizinə çatan sələfiyə tolerantlıq, çadraya bürünüb şəriət tələb edənə tolerantlıq, bütün həyat qayəsi anus dəliyindən həzz almaq olan bir yığın psixi pozuntulu varlıqlara tolerantlıq, bioloji iyrəncliyin son nöqtəsi transgenderə tolerantlıq, white guilt, male guilt. nə irrasionallıq desən bu tip ölkələrdə var. və bu dəyərlərə məcburi hörmət eləməlisən, eləməsən, səni orda yaşamağa peşman edərlər. bütün bu dəyərlər bağça təhsilindən etibarən uşaqların beyninə yeridilir. bugün "liberallar", "libertarianlar" and-aman eləyir ki, dövlət təhsili uşaqlarımızın beynini yuyur. yaxşı bəs bu nədir? biologiya dərslərinə psevdo-elm camiasında qəbul olunan "transgender" cinsini də salırlar. xuy, iki cins var, male, female. "gender identity" imiş. sikdir blya, mental problemlərə şəxsi seçim adını qoyurlar. hələ boşanmalarda istər haqlı olsun, istərsə də, haqsız, qadınlara verilən imtiyazları demirəm. hakimlər qanun əleyhinə olsa belə, "gender equality" prinsipi altında kişilərin anasını ağladırlar. ona görə də isveçdə artıq boşanmadan qorxan kişi güruhu yaranıb. tam asılı vəziyyətdədirlər yəni.
hələ fəhləsinə kimi aşılanan political correctnessi demirəm. ağzın nədir ki, müsəlmana, qaradəriliyə nəsə deyəsən. ağzın nədir, lgbt-ə qarşı fikir səsləndirəsən. yəni free speech də ikili standartlarla müşaiyət olunur. isveç nümunəsindən də görünür ki, insanlar heç vaxt rasionallıq üzərində sabit dayana bilmir, mütləq bir müddət sonra hamısı çıxdıqları yolda izi itirirlər. bir vaxtlar çox əzildiyini hiss edən travmalı azlıqların əllərinə imtiyaz keçəndə belə olur. və bu tip şeylər neoliberal sistem tərəfindən də dəstəklənir. travmalı lgbt-nin, feminasistlərin nə vecinədir e iqtisadiyyat, sosial bərabərsizlik. o xiyarların oynamaq istədiyi havanı çal, bəsləridir.